100Jaar

Deel 7 & 8 "Koopmannen Muthert"

Het 100 jarige jubileum weekend: het is bijna zover. Het aftellen is begonnen. 
We zijn druk met de voorbereidingen. Daarom volgt hier deel  7 en 8 van de geschiedenis “Koopmannen Muthert”.

In de winkel brengt Aeilke´s vrouw, Marleen Kamphuijs, die blijft werken als docente tekenen, kunst en cultuur, creatieve impulsen in de zaak. Aeilke en Marleen zijn al sinds 1976 met elkaar bevriend en trouwen op 7 april 1989. Ze zorgt in al die jaren voor de inrichting van de etalages en de winkel, het aankleden van de cadeautafels, schrijft wijnboekjes voor proeverijen, bezoekt met Aeilke beurzen, maakt keuzes voor het verpakkingsmateriaal en verpakt de cadeaus, want het oog wil ook wat….

Aeilke en Marleen krijgen drie kinderen: Tom-Roderick , Maurits Ferdinand Frans  en Elisabeth Eva Anna-Margaretha. Als de kinderen groter worden, helpen ze mee waar het kan, samen met de vaste medewerkers en de zaterdaghulp. Het is bovendien een goede traditie dat de kinderen ook meehelpen met de balans opmaken, op 2 januari. Alle flessen en verpakkingsmaterialen worden dan geteld. Maar vooral rondom kerst zijn het hoogtijdagen voor de zaak. Dan wordt iedereen ingeschakeld om de kerstgeschenken zo mooi mogelijk te verpakken. Het is altijd een drukke periode, waarin de dagen lang zijn en de nachten kort... Maar het resultaat mag er telkens zijn. Zo groeit het gezin Muthert van jongs af aan op in de gezellige sfeer van de winkel in Musselkanaal  waar ook altijd oma  (Ina) aanwezig is met koek, drinken, koffie of lekker eten.
Ina zorgt er tevens voor dat de koffie  ook altijd klaar staat voor personeel,  vertegenwoordigers en klanten.
Er is zelfs een Friese vertegenwoordiger geweest die bij het middagmaal kon aanschuiven.

Het pionierswerk dat Aeilke Muthert als slijter verzet, levert hem veel credits op in Musselkanaal en omgeving. De Kanaalstreek is lange tijd een echt `jenever-bolwerk´ geweest, maar door zijn enthousiasme, vakkundigheid en doorzettingsvermogen ontstaat er om hem heen steeds meer belangstelling voor bijzondere dranken, zoals bieren, wijnen en likeuren. "Je kunt wel zeggen dat we gewend zijn met innovatie om te gaan", vertelt Aeilke Muthert bij het 75 jarig bestaan van het familiebedrijf in 1993. "We hebben ons ontwikkeld van dorpskruidenier met horeca-activiteiten, via een zelfbedieningszaak tot deze volwassen slijterij." 
 "Maar je moet wel aan de weg blijven timmeren", zegt hij in een interview. "Met de verschillende borrelshops in je omgeving moet je het verschil kunnen maken. Heel belangrijk is dat je de veranderingen altijd precies een stap vóór blijft.  Je moet deskundig advies kunnen geven en net dat tikkeltje extra service geven dat je alleen als slijter kunt bieden." En dat wordt  gewaardeerd. Een oud-inwoner van Musselkanaal reist met enige regelmaat vanuit zijn huidige woonplaats in Noord-Brabant naar de Schoolstraat om bij de slijterij van Muthert zijn inkopen te doen”.  
 
In zijn zoektocht naar aparte producten stuit Aeilke Muthert ook op mooie (malt) whisky´s. Als specialist in bijzondere dranken koopt hij ze en geeft ze een plek in de winkel.  De klanten blijken gecharmeerd van zijn whisky-collectie.  Zo verzamelt Aeilke Muthert in de jaren ´90 een honderdtal verschillende whisky-soorten die zeer geliefd blijken.  Op deze wijze ontwikkelt hij zich gaandeweg als specialist op het gebied van (malt) whisky. Hij organiseert drukbezochte proeverijen, `Nosing & Tasting´, waar de klanten met topwhisky´s kunnen kennismaken. "Als er dan de volgende dag iemand terugkomt om zo&;n mooie fles te kopen, dan heb je wel voldoening van je werk." Zo slaat het bedrijf aan het einde van de 20e eeuw een nieuwe weg in.

Met het oog op de als maar bredere assortiment en behoefte aan een ruimere opstelling van de producten en een modernere inrichting, laten Aeilke en Marleen in 2000 de winkel ingrijpend verbouwen. Mevrouw Muthert-Homan verricht op spectaculaire wijze de feestelijke heropening, met een kanonschot van de `Bourtanger Schutters´. Ze neemt kort na de eeuwwisseling afscheid als vennoot, ze is op dat moment meer dan 50 jaar in het bedrijf werkzaam. Aeilke Muthert wordt dan  eigenaar, maar zijn moeder blijft bij de zaak wonen en geeft nog niet alle touwtjes uit handen. Zij heeft dan  vooral een ondersteunende functie: zij zorgt dat de winkel er keurig bij staat, zowel binnen als buiten. Ze geeft aanwijzingen aan de jonge hulpen door de jaren heen, zodat alle flessen correct worden geprijsd, flessen stofvrij en met etiketten naar voren in de schappen worden geplaatst. Buiten worden het voetpad en de parkeerplaats grondig geveegd en onkruidvrij gemaakt door zowel haarzelf als onder leiding van haar. Haar credo is dan ook goed opruimen is het halve werk, waar je veel profijt van hebt en een verzorgde uitstraling van je bedrijf is ook erg belang rijk. Haar taken worden bij het ouder worden steeds kleiner,  maar tot haar 89ste  jaar verzorgt ze de koffie en koek voor personeel en geniet nog van deze momenten. Op 13 mei 2018 overlijdt ze op 90 jarige leeftijd na een arbeidzaam leven.

Ina Muthert-Homan achter de toonbank van de verbouwde slijterij
Ina Muthert-Homan, een zakenvrouw tot op hoge leeftijd. De spil in
het bedrijf: ze staat Aeilke en Marleen nog jaren bij.

 

In de nieuwe opzet wordt het winkeloppervlak verdubbeld van 75 m2 tot 150 m2. Ook de opslagruimte wordt verder uitgebreid en het interieur grondig gerenoveerd waarbij het gedeelte kruidenierszaak voor een deel in oude stijl blijft. Maar wat vooral opvalt, is de heldere indeling van de winkel, waarin de whisky´s, wijnen en andere dranken direct te vinden zijn. "Nu heeft ieder segment zijn eigen gedeelte en is het veel duidelijker wat we allemaal te bieden hebben", vertelt Aeilke. De whisky&;s uit Schotland, Canada, Amerika, Japan en Ierland hebben elk hun eigen plek gekregen. Ook is er een speciale `whisky-kast´ waarin alle gegevens over de whisky´s zijn opgeslagen, zodat de klant al weet hoe een fles smaakt, zelfs voordat deze door hem geproefd is...  De verbouwing pakt goed uit. In het najaar van 2002 roepen lezers van `De Nieuwsbode´ slijterij Muthert uit tot meest klantvriendelijke ondernemer van Musselkanaal.

Aeilke Muthert achter de toonbank in de vernieuwde winkel
Aeilke achter de toonbank. Na de verbouwing in 2000.

 

"Zo´n 25 jaar geleden bestond de verkoop van gedistilleerde dranken nog voor 75% uit jenever en Beerenburger. Whisky was destijds nog nauwelijks te bekennen, behalve een paar populaire blends", licht Aeilke toe. "Maar de markt voor de traditionele, Hollandse sterke dranken `vergrijst´, men drinkt het steeds minder. We kopen dus geen pallets jenever meer in, maar focussen ons op de bijzondere versies. Die blijven interessant. We verkopen jenever die zo `van het vat´ uit Schiedam komt. En we blijven gelukkig klanten houden die, net als vroeger, als ze kerst of oud en nieuw vieren, gezellig binnenlopen voor een fles Beerenburger. Want ook voor hen geldt: "Je moet naar Muthert gaan, die heeft het wel!"

Deel 8

De geschiedenis wordt nog steeds geschreven.

Na 2010 neemt de belangstelling voor whisky sterk toe. Maar het midden- en kleinbedrijf merkt in deze jaren dat de handel ook steeds vaker via internet gaat verlopen. Aeilke Muthert beraamt zich met zijn familie over deze ontwikkelingen. De winkelverkoop loopt goed, maar hoe zal het winkellandschap in de toekomst eruit zien? In zijn jonge zonen Tom-Roderick en Maurits vindt hij de juiste gesprekspartners uit de `nieuwe generatie´. Beiden zijn in de slijterij opgegroeid en hebben in vakanties, weekenden en op beurzen het vak van nabij leren kennen. Tom-Roderick helpt al tijdens zijn studie met het voorbereiden van proeverijen, zowel van wijn, whisky als ander gedistilleerd. Hij schrijft ook menu´s die passen bij de wijnen en dat slaat bij veel klanten aan. Ook zijn broer Maurits is op zaterdagen tijdens zijn studie volop in de zaak werkzaam. En ze zijn beiden thuis in de wereld van internet... Maar ook jonge oud- medewerkers, die in hun studietijd werkzaam waren in het bedrijf, brainstormen regelmatig mee.  Samen met hen besluit Aeilke de `online´ verkoop van whisky gestalte te gaan geven, vanuit dezelfde, klantvriendelijke  filosofie als `offline´ in de winkel.

Slijterij Frans Muthert - Dramtime logo

 

In februari 2013 wordt door de familie Muthert een nieuwe, dynamische whisky-webwinkel gelanceerd, die als naam `Dramtime´ krijgt. `Dram´ staat in whisky-kringen bekend als een bepaalde hoeveelheid, `een beetje of een bodempje´, whisky in het glas. Onder deze naam is de whisky-collectie van slijterij Muthert nu ook via internet toegankelijk. Het `Dramtime-team´ zorgt vanaf dan voor een webwinkel met proefnotities, achtergronden, whisky-nieuws en snelle informatievoorziening bij de komst van nieuwe releases. Met `blogs´ worden klanten op de hoogte gehouden van recente ontwikkelingen, exclusieve aanbiedingen en speciale bottelingen. En dat is nodig ook. Want bijna elke dag komen er wel weer nieuwe whisky´s aan de Schoolstraat binnen... Maar het gaat ook in de webshop niet puur om het verkopen alleen. Voor de whisky-liefhebbers is de site vooral een prettige manier om op een snelle en gemakkelijke wijze van alles rondom whisky op de hoogte te zijn. Verteld door de kenners. Net als bij een bezoek aan de winkel zelf.

De frisse aanpak trekt ook nieuwe, jonge doelgroepen van heinde en verre aan.  Met `Dramtime´ loopt ook de vierde generatie Muthert voorop. "We willen alles zoveel mogelijk in eigen handen houden", vertelt Aeilke. "Het is al snel een heel dynamisch onderdeel van ons familiebedrijf geworden. We denken en werken vanuit `Dramtime´ zowel nationaal als internationaal. We hebben een nieuwsbrief die in verschillende talen de wereld over gaat, we organiseren proeverijen en staan op diverse beurzen. Onze whisky´s versturen we inmiddels over de hele wereld. Zo kunnen we de klanten van onze collectie van pakweg 1.800 whisky´s en alle whisky-ontwikkelingen op de hoogte houden. En dat op een hele frisse, vernieuwende wijze."

Inmiddels is de winkel al een aantal keren grondig opnieuw ingericht om het alsmaar toenemende whisky (en ook rum) assortiment een plek te geven en is in 2016 het Ardbeg Embassy schap verworven. Jaarlijks worden vele proeverijen en whisky evenementen georganiseerd met buitenlandse gasten en alweer 4 jaar is Muthert breed vertegenwoordigd op het Whisky Festival Noord Nederland.

Slijterij Frans Muthert - oude plafond gerestaureerdSlijterij Frans Muthert zijgevel en entree
Links: Interieur 2018 - het gerestaureerde plafond geeft aan waar het 100 jaar geleden
mee begon. Rechts: de entree 2018

 

Slijterij Frans Muthert - gerestaureerde voorgevel
Restauratie voorgevel, augustus 2018

 

Slijterij Frans Muthert stand op WFNN 2018

De stand op het Whisky Festival Noord Nederland, Maart 2018.

4e generatie Tom-Roderick Muthert houdt zich er sinds juni 2017 fulltime mee bezig en met nieuwe concepten ………….

 

Tags:

100 Jaar Frans Muthert Reportage RTV1

Bekijk hier de reportage van RTV1 over het 100-jarig bestaan van Slijterij Frans Muthert!

Tags:

Deel 6: Ina en Aeilke

De strijd in de levensmiddelenbranche leidt in de loop van de jaren ´70 tot een climax, waarbij enkele grote bedrijven en winkelketens een monopolie positie innemen en voortaan de prijzen bepalen. Dat is de doodsteek voor veel kleine middenstanders, die een eeuw lang langs het kanaal de bevolking in hun levensonderhoud hebben voorzien. Het is dan vooral nog een kwestie van wie de langste adem heeft. En wie niet groot is, moet slim zijn… 

Zo houdt de familie Muthert het hoofd in moeilijke tijden trots boven water. Frans Muthert heeft het pand aan de Schoolstraat  inmiddels van zijn moeder,  Trijntje Muthert-Alvering, gekocht. De verkoopakte wordt op 1 mei 1974 bij notaris Gerrit Grutterink in Borger vastgelegd. 
  
In 1976 slaat het noodlot onverwacht toe. Frans Muthert wordt ziek en overlijdt in november 1977 aan de gevolgen van longkanker. Hij is pas vijftig jaar. Zijn vrouw Ina Muthert-Homan  besluit na het overlijden van haar man de zaak voor te zetten. Gelukkig schiet zoon Aeilke te hulp. Aeilke Muthert is opgegroeid in de kruidenierszaak en is als peuter wel eens uit het ledikant geklommen om van de pepermuntjes in de etalage te gaan snoepen… Het vak van winkelier ligt hem dus wel.  
 
Op dat moment studeert hij  aan de HEAO in Groningen. "Maar in het jaar dat mijn vader ziek was, heb ik veel geholpen met de winkel en heb ik meer feeling gekregen voor het vak", vertelt hij. Na een jaar besluit  Aeilke zijn moeder in de winkel bij te staan. En van het een komt het ander... In 1980 gaat hij samen met zijn moeder een VOF aan. Zo maakt de derde generatie Muthert in het familiebedrijf zijn opwachting.

Slijterij Frans Muthert Schoolstraat Musselkanaal luchtfoto
De slijterij en de groothandel van de familie Muthert aan de Schoolstraat 48 na de verbouwing van 1981. 
Rechts ervan ligt het oude café, dat dan al een tijd gesloten is. De ruimte wordt later gebruikt door Marleen Kamphuijs,
Aeilke´s vrouw, die er vanaf 2012 het ´Art-Huijs´ runt, een atelier voor schilderscursus en workshops zilveren sieraden.

In de jaren ´70 bestaat het familiebedrijf aan de Schoolstraat in Musselkanaal uit de slijterij en de groothandel.  De zelfbedieningszaak is dan al een tijd gesloten, evenals het oude café ernaast. De voormalige café-ruimte biedt vanaf dan met name vele jaren onderdak aan het postkantoor en daarna aan kleine, startende bedrijven. Het accent komt in de winkel vanaf deze tijd vooral op de slijterij te liggen. De familie Muthert besluit de zaak grondig te vernieuwen. De winkel wordt in 1981 geheel verbouwd en een deel  van de zelfbedieningszaak en pakhuis wordt bij de winkel aangetrokken. Ook wordt er weer een kantoorruimte gemaakt. Aeilke manifesteert zich vanaf dan als leverancier van speciale dranken, waaronder een ruime uitbreiding van het assortiment wijn. Kort daarvoor heeft hij het ´slijtersvakdiploma´ gehaald en in de slijterij wil hij zijn kennis en kunde graag met de klanten delen.  
 
En dat pakt goed uit. De slijterij biedt in de jaren ´80 ook ruimte voor zo´n 150 soorten bieren, die hoofdzakelijk uit het buitenland komen. Maar dat niet alleen… Want Aeilke wil als ondernemer wat speciaals aan zijn zaak toevoegen. Van elke biersoort heeft hij daarom de bijbehorende glazen 
in voorraad. Het nieuwe ´bierconcept´ wordt enthousiast ontvangen. Zoiets kent men in de verre omtrek niet. Na de eerste ´hausse´ groeit het aantal biersoorten zelfs uit tot zo´n tweehonderd. Als de belangstelling daarna afneemt, brengt Aeilke het assortiment terug tot een vijftigtal bieren.   
 
Ook op andere vlakken onderscheidt hij zich als slijterij. Dat betreft niet alleen de ontelbare likeurtjes en sherry´s die al van oudsher in de winkel te verkrijgen zijn. Maar als wijnexpert gooit hij eveneens hoge ogen. Het bijzondere en exclusieve karakter van de winkel staat daarbij altijd voorop. "Ook dan zoek ik naar aparte dingen en reis ik bijvoorbeeld naar Sicilië en ontdek daar op de hellingen van de Etna een leuke wijn", vertelt Aeilke. "Die neem ik dan mee naar huis. Natuurlijk, zo´n wijn blijft voorlopig liggen, omdat de wijn dan nog onbekend is. Maar zodra iemand een Italiaanse zakenrelatie heeft of een Italiaans menu wil maken, kan ik een bijzondere Italiaanse wijn leveren."

Frans Muthert 70 Jaar jubileum advertentie
Het 70-jarig jubileum van de slijterij, wijnhandel en groothandel Frans Muthert wordt in 1988 op grootse wijze gevierd
door het familiebedrijf. En natuurlijk zijn er tal van jubileum-aanbiedingen. Maar ook wie iets speciaals zoekt,
kan eveneens in de winkel terecht.  Voor een Franse wijn uit 1889 bijvoorbeeld.

"Wij willen een zo breed mogelijk assortiment hebben en als het even kan en verantwoord is, ook in de diepte", zegt Aeilke over zijn aanpak. "We zijn altijd op zoek naar aparte dingen. Vaak weet ik precies waar die vandaan komen, omdat ik op de plaats van oorsprong ben geweest. Bijhouden van je literatuur is natuurlijk belangrijk, maar eigen ervaring is, dachten we, nog veel beter. Daarom bezoeken zowel mijn moeder Ina en ik veel bedrijven, zoals distilleerderijen, bierbrouwerijen en wijngebieden in binnen- en buitenland en kunnen wij iedereen die iets bijzonders wil - een apart wijntje, een bijzonder likeurtje of een afwijkend biertje - altijd van dienst zijn en iets meer vertellen dan alleen de prijs." 
 
“Als ondernemer moet je een goed gevoel  hebben voor waar kansen liggen,” Op het gebied van catering werpt hij zich op als verhuurder van ´mobiele biertaps´ voor evenementen en  als toeleverancier van wijnen en bier aan horecabedrijven in de omgeving. De wijnflessen kunnen desgewenst van speciale etiketten worden voorzien. Ook biedt het exclusieve assortiment de mogelijkheid tot het verzorgen van passende relatiegeschenken voor bedrijven. Zo vernieuwt hij de groothandelsfunctie van het familiebedrijf en zorgt ervoor dat de onderneming bij de tijd blijft. 
 
Om zijn slagkracht als zelfstandig ondernemer te versterken wordt Aeilke lid van ´De Echte Groninger  Slijters´, een overkoepelende organisatie die centraal inkoopt voor haar leden, voor mailings zorgt en proeverijen organiseert. De samenwerking bevalt hem.  Aeilke wordt  gevraagd om lid te worden van de landelijke organisatie “Wijndomein” en  tevens vragen ze hem om ook bestuurslid te worden. Door fusies verandert de naam in ´Gilde Wijnhuis.  Daarna gaat hij verder met drie bestuursleden  om Euroslijter´ te starten en na een fusie vervolgens als ´Uw TopSlijter´ verder te gaan . Maar hij vaart als winkelier wel een geheel eigen koers, die vooral bepaald wordt door zijn ervaring, inzicht en intuïtie. "Ik ben nog een onafhankelijke slijter", zegt Aeilke. "Veel slijters die vroeger zelfstandig waren, zijn nu aangesloten bij een slijterijketen waarin wordt voorgeschreven hoe en wanneer wat verkocht mag worden onder welke voorwaarden. Maar als zelfstandig ondernemer bepaal ik dat zelf."

Ina en Aeilke Muthert in de Slijterij

Tags:

Van een vernieuwende zelfbedieningszaak naar een gespecialiseerde slijterij

Als Nederland begin jaren ´50 door de wederopbouw steeds welvarender wordt, ontwikkelt ook de streek langs het kanaal zich sterk. Er ontstaan steeds meer winkeltjes en kleine bedrijven rondom wat dan wel ´de langste winkelstraat van Europa´ wordt genoemd. Maar ook de landbouwers in de omgeving boeren goed. En de groothandel  en de winkel van de familie Muthert groeien als ´vaste´ toeleverancier met de bedrijvige streek mee. 
De komst van zoon Frans in de zaak brengt veel verandering teweeg voor het ouderlijk echtpaar. Frans Muthert is in 1949 getrouwd met ´Ina´ Gesina Willemina Homan (1927), dochter van de eigenaar van hotel Homan in Sellingen.  Als kinderen uit een ondernemersgezin maken ze zich het vak van winkelier snel eigen. En ze willen daarin hun eigen koers gaan varen... Dat is niet altijd gemakkelijk voor de ouders Aeilke en Trijntje, die aan de Schoolstraat altijd gewend zijn geweest de lakens uit te delen.  
Ze zien in deze jaren hoe de levens van hun kinderen zich elk op een eigen wijze ontwikkelen. Want het is allesbehalve een ´doorsneegezin´… Als oudste zoon legt Chris Muthert zich toe op het opknappen van oude hotels, die hij daarna een tweede leven geeft. In Zwolle wordt hij eigenaar van een hotel, café en restaurant dat al snel de naam ´Hotel Muthert´ krijgt en in de jaren erna volop furore maakt.  
Met de jongere zoon Popko loopt het helaas anders af. Door zijn zwakke gezondheid wordt hij ziek en overlijdt hij al in 1954, op pas 30-jarige leeftijd. Het geliefde ´Hotel Dik´, dat tot die tijd in zijn handen was, wordt daarna als familiebezit verkocht. De dochters van Aeilke en Trijntje trouwen ondertussen en komen ´goed terecht´, ze huwen een bankdirecteur, een hoofd van de school en een boer. Jongste dochter Trijnie blijft als nakomertje nog  in huis bij Aeilke en Trijntje, die de zaken langzaamaan uit handen gaan geven.

 Uitreksel kvk Frans Muthert Grossierderij het Noorden 1955

Uitreksel KvK Slijterij Frans Muthert / Grossierderij het Noorden
Frans Muthert neemt in 1955 de grossierderij en het levensmiddelenbedrijf van zijn vader Aeilke Muthert over.
De winkel en het pakhuis zijn op Schoolstraat 48 in Musselkanaal gevestigd. In het dossier van de Kamer van Koophandel
wordt eveneens het oprichtingsjaar vermeld: 1918.

 

Frans Muthert neemt in 1955 de grossierderij en het levensmiddelenbedrijf van zijn vader Aeilke Muthert over. De winkel en het pakhuis zijn op Schoolstraat 48 in Musselkanaal gevestigd. In het dossier van de Kamer van Koophandel wordt eveneens het oprichtingsjaar vermeld: 1918.  
Als Frans en Ina het vak in de vingers hebben, besluiten Aeilke en Trijntje in 1955 te verhuizen naar hun ´woning´, die ze al halverwege de jaren ´30 aan de Schoolstraat 42 hebben laten bouwen. In het weekend gaan ze vaak met de auto op stap en rusten onderweg uit met een kopje koffie. Maar ze nemen als ouders ook nu hun verantwoordelijkheid. Trijnie  wordt al jong meegegeven dat ze moet ´doorleren´, zodat ze later zelfstandig kan zijn. Ze neemt deze les ter harte en vindt later een passende baan in het onderwijs. 
Frans en Ina werken vanaf 1955 zelfstandig in de winkel en groothandel aan de Schoolstraat 48.      Op 9 maart 1955 wordt de zaak bij de notaris Gerrit Grutterink in Borger door vader Aeilke Muthert officieel overgedragen aan zijn zoon Frans Hendrik  Muthert.  Frans huurt het eigendom van zijn ouders. Elke zaterdag wordt de huur netjes door hem betaald, ´ten huize´ van de verhuurder, zijn vader. De huur gaat al in 1954 in, maar Frans zal het geheel pas vele jaren van zijn familie kopen.  
Zo wordt Frans Muthert de nieuwe eigenaar van de winkel, de grossierderij én het café aan de Schoolstraat in Musselkanaal. De vader  Aeilke Muthert staat hen met raad en daad  terzijde. Het afscheid van het ondernemerschap valt het oudere echtpaar zwaar immers ´niets doen´ ligt niet in hun aard… Ze houden nog lange tijd contact met oud-medewerkers en willen ´tussendoor´ ook nog wel eens zelf vanuit huis een fles drank aan klanten verkopen... Tegen een scherpe prijs uiteraard, want de handel zit nu eenmaal in hun genen. Aeilke Muthert overlijdt na een ongelukkige val in 1963, op 70-jarige leeftijd.
Frans Muthert heeft als ondernemer een ´zachter´ karakter dan zijn beide ouders. Hij is  sociaal en altijd vrolijk. Dat maakt hem bij de klanten geliefd, men spreekt met  waardering over hem. Ook Ina Muthert-Homan werkt volop mee in de winkel. Ze haalt haar rijbewijs en het is haar taak om met het Volkswagenbusje bij particuliere klanten langs te gaan en bij hen de winkelboekjes op te halen. In deze boekjes noteren de klanten hun bestellingen voor de week, die vervolgens door mevrouw Muthert worden ingepakt en op vrijdag weer worden rondgebracht.  
 De klanten bevinden zich veelal in de streek rondom het langgerekte Musselkanaal. En dat kan een heel eind rijden zijn. Soms komt het voor dat iemand is vergeten om de week ervoor een boodschap op te schrijven. Mevrouw  Muthert is dan niet te beroerd om helemaal terug te rijden naar Musselkanaal en het vergeten artikel alsnog thuis te brengen. Ook al betreft het een pond zout van zeven cent…  
Het gaat de zaak voor de wind. Er zijn een achttal mannen en (buur)vrouwen in dienst. Ze helpen zowel in de winkel als bij de groothandel. Vooral tegen het weekend is het druk, als de weekboodschappen thuis worden bezorgd. Vaak geeft men nog wat zoetigheid mee, als kleinigheid voor de gezinnen. Ook de arbeidersgezinnen uit het dorp komen graag en  krijgen dan meestal wat beschuit, boter of suiker over de toonbank toegeschoven of als er even geen geld is, kan het opgeschreven worden in het boek. Dat tekent de sterke sociale en bindende rol die de winkel in de buurt inneemt. Ook houdt Ina een deel van de boekhouding bij.

Frans Muthert eigen label Jonge Jenever Frans Muthert eigen label Vieux
Frans Muthert is een vernieuwende winkelier. Hij ontwikkelt vanaf de jaren ´60 tal van dranken
die door hem naar eigen recept worden gemaakt en  onder eigen etiket worden verkocht. 

 

 

Maar Frans Muthert is ook een vernieuwende winkelier. Hij ontwikkelt vanaf de jaren ´60 tal van dranken die door hem naar eigen recept worden gemaakt en onder eigen etiket worden verkocht.

 

Steeds meer mensen komen in het bezit van een auto en zijn in staat om zelf de boodschappen te halen. Hier speelt hij op in. De nieuwe zelfbedieningszaak komt aan de voorzijde, in de ruimte waar eerst het pakhuis was. De klanten leggen hun boodschappen in een mandje  en rekenen af bij één van de twee kassa’s.

 

De zelfstandige slijterij komt in het gedeelte waar de kruidenierszaak was. Dan ook  verandert hij de naam A. Muthert in Frans Muthert. Het café bevindt zich aan de andere zijde en wordt verhuurd aan de familie Herder.
Naarmate de concurrentie van andere, grote supermarkten toeneemt, besluit Frans om zich te gaan specialiseren. Hij richt zich begin jaren ´70 meer op de drankverkoop en gaat als ´groot- en kleinhandel in sterke, zwak alcoholische en alcoholvrije dranken´ verder. Hij past niet alleen zijn assortiment aan, maar communiceert ook anders in de media.  Zijn advertenties in de plaatselijke kranten worden dan steevast voorzien van zijn eigen portret met als persoonlijke boodschap: "Ja, ik sta in voor de kwaliteit: van elke bij mij gekochte fles, tot de laatste druppel uit uw glas." Zo onderscheidt hij zich met een gespecialiseerd assortiment aan dranken en een vakkundige, persoonlijke aanpak van ´het gros´ aan supermarkten dat her en der uit de grond schiet. 
Het café wordt gesloten, de verkoop van drank vindt voortaan alleen  vanuit de slijterij in het winkelpand plaats. Als winkelier ondervindt hij wel steeds meer concurrentie van de  ´goedkope´ supermarkten. Maar hij weet daar op gepaste wijze op in te spelen. De supermarkten hanteren in deze jaren een ´verticale prijsbinding´, wat inhoudt dat men overal dezelfde prijs voor de verkoop van levensmiddelen hanteert. Zo probeert de VIVA, de ´Bond van Merkartikelen´, een groot aantal merkartikelen te beschermen. Maar de handelaar Frans Muthert heeft daar zo zijn eigen kijk op…  
Wat bier betreft werkt hij met ´vrije artikelen´ en speciale aanbiedingen. Een krat Amstel-pils wordt in zijn winkel verkocht voor f 9,85. Dat komt neer op 41 cent per flesje. Bij aankoop van een tweede krat, zakt de prijs naar 37 cent per flesje. Neemt men er een derde krat bij, dan kost een flesje nog maar 33 cent. Zo weet hij op inventieve wijze  klanten aan zich te binden. Niet alle merken laten zich echter zo verkopen. Heineken-bier, van dezelfde brouwerij, hanteert wel een bindende prijs van 49 cent per flesje.  "Voornamelijk voor de concurrentiestrijd hebben wij dit vrije artikel", vertelt Frans in 1972 aan het ´Nieuwsblad van het Noorden´. "Mijn bieromzet is daardoor sterk verhoogd."  
De verkoopcijfers bewijzen het gelijk van zijn aanpak. Waar Frans Muthert eerst 150 tot 200 kratten bier per week verkocht, stijgt dat naar maar liefst 700 kratten per week. Dat levert hem weer voordelen op bij de inkoop, omdat hij daardoor een ´kwantumkorting´ ontvangt. En dit geeft hem weer de ruimte bij het vaststellen van een scherpe prijs voor zijn andere artikelen.. Zo is hij als kleine middenstander veel ´grote jongens´ toch te slim af. 
Vooral bier is voor hem een ´lokmiddel´ om klanten naar de winkel aan de Schoolstraat te krijgen. Door enkele grote fusies loopt het aantal ´zelfstandige´ brouwerijen in het land sterk terug, maar de omvang van biermerken neemt daarentegen wel toe. Want de Nederlander gaat in de welvarende jaren ´70 steeds meer bier consumeren. "Als ik geen  goedkoop bier heb, gaan ze naar een ander", vertelt Frans Muthert. "Maar ze kopen daar dan ook de andere artikelen." 
En de aanpak werkt eveneens bij de groothandel. Daar vraagt Frans Muthert voor verenigingen ´een gulden minder´ voor een fles jenever, bij een bepaalde afname. Het verzekert hem jarenlang van een grote, trouwe klandizie binnen het rijke verenigingsleven in de wijde omgeving. Ook regelt hij stands op drukbezochte beurzen en brengt daar met veel verve zowel alcoholische dranken als frisdranken aan de man. Het zorgt ervoor dat ´Frans Muthert´ als slijterij in deze jaren echt een begrip wordt in de Kanaalstreek.

Advertentie Slijterij Frans Muthert

 

Zijn inventieve, prijsbewuste werkwijze biedt de winkelier Muthert zo nog jarenlang de mogelijkheid een breder assortiment te blijven voeren. Hoewel hij andere producten soms onder de kostprijs moet verkopen... Bij bepaalde gangbare producten,  verdwijnen de winstmarges zelfs geheel. Door de bijkomende kosten van personeel, reclame en huisvesting breekt voor veel middenstanders dan ook een moeilijke tijd aan. Slechts enkele overleven.

 

Tags:

Pagina's

Abonneren op 100Jaar